سینما حقیقت - آخرين عناوين جشنواره دوازدهم :: نسخه کامل http://www.irandocfest.ir/fa/12thFestival Fri, 27 Nov 2020 04:12:28 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط سینما حقیقت http://www.irandocfest.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام سینما حقیقت آزاد است. Fri, 27 Nov 2020 04:12:28 GMT جشنواره دوازدهم 60 جشنواره فیلم فجر با بهترین فیلم «سینماحقیقت» آغاز می‌شود http://www.irandocfest.ir/fa/news/4554/جشنواره-فیلم-فجر-بهترین-سینماحقیقت-آغاز-می-شود به گزارش روابط عمومی مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، این فیلم زندگی داوود 30 ساله اهل یکی از روستاهای گیلان را روایت می‌کند که کمتر از یک‌سال از ازدواجش می‌گذرد، در شغلش دچار ورشکستگی شده و همزمان متوجه می‌شود که به سرطان پیشرفته‌ای دچار شده است. او در این شرایط برای زندگی‌اش تصمیمات جدیدی می‌گیرد... مستند «خانه‌ای برای تو» در اولین حضور جشنواره‌ای خود، ضمن نامزد شدن در 6 بخش، موفق به کسب نشان فیروزه بهترین فیلم مستند (مهدی شامحمدی)، تندیس بهترین کارگردانی مستند بلند (مهدی بخشی‌مقدم) و بهترین موسیقی متن فیلم (افشین عزیزی) دوازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت شد. این فیلم با اعلام رسمی انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند خانه سینما، به رتبه‌ی سوم آرای مردمی [بهترین فیلم از نگاه تماشاگران] این جشنواره دست یافت و در فهرست پرمخاطب‌ترین فیلم این رویداد هم در صدر همه‌ی مستندهای سینماحقیقت قرار گرفت. عوامل تولید مستند 71 دقیقه‌ای «خانه‌ای برای تو» عبارتند از: تهیه‌کننده: مهدی شامحمدی، کارگردان: مهدی بخشی‌مقدم، پژوهشگران: مهدی شامحمدی و مهدی بخشی‌مقدم، فیلمبردار: محمد حدادی، صدابردار: حسن شبانکاره، صداگذار: حسین ابراهیمی، تدوینگر: عطا مهراد، موسیقی: افشین عزیزی، رنگ‌آمیزی تصاویر: حمیدرضا فطوره‌چیان، مدیر تولید: مرتضی ابراهیمی، تهیه شده در: مرکز مستند سوره «خانه‌ای برای تو» فیلم افتتاحیه‌ی سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر در سالن رسانه‌ها است که از ساعت 13 امروز چهارشنبه 10 بهمن‌ماه، روی پرده پردیس سینمایی ملت خواهد رفت.   ]]> جشنواره دوازدهم Wed, 30 Jan 2019 06:45:55 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4554/جشنواره-فیلم-فجر-بهترین-سینماحقیقت-آغاز-می-شود بابک حیدری: فیلم‌های مستند را باید «مستند» تدوین کنیم http://www.irandocfest.ir/fa/news/4157/بابک-حیدری-فیلم-های-مستند-باید-تدوین-کنیم به گزارش روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، بابک حیدری که با فیلم مستند «خاتمه» موفق به کسب عنوان بهترین تدوینگر دوازدهمین دوره‌ی این جشنواره شد، در گفتگویی اظهار کرد: خوشحالم که امسال توانستم این تندیس را از جشنواره سینماحقیقت دریافت کنم. البته تدوینگران دیگری هم بودند و هستند که قطعاً کار آن‌ها از نگاه هیات داوران دور نبوده است؛ تدوینگرانی مثل اسماعیل منصف، فرید دغاغله، صادق رضانیا، همیلا موید و خیلی دیگر از دوستان و همکاران عزیز و داوران در این دوره وظیفه دشواری در انتخاب بهترین‌ها داشته‌اند. حیدری درباره‌ی تدوین فیلم مستند «خاتمه» گفت: اگر این موضوع برای تدوین‌گر روشن شود که فیلم مستند را به شیوه مستند تدوین کند، آن موقع دغدغه‌ی بیشتری برای بیننده نسبت به شخصیت‌ها و عناصر فیلم شکل خواهد گرفت؛ به این معنا که بیننده خود را در همان موقعیت و شرایط قرار می‌دهد و رابطه‌ای عمیق با فیلم و اجزایش پیدا می‌کند. من سعی کردم این ویژگی را در تدوین فیلم «خاتمه» و فیلم‌های دیگری که افتخار تدوینش را پیدا می‌کنم، رعایت کنم. این تدوین‌گر فیلم‌های مستند افزود: جشنواره سینماحقیقت باید احتیاط کند تا در وادی تکرار موضوعات نیافتد. تمام فیلم‌های مستند سال به سینماحقیقت می‌آیند اما فیلم‌های منتخب باید ناب باشند و نباید رنگ و روی تکرار به خود بگیرند. چه خوب می‌شود آثار پذیرفته شده در سینماحقیقت برای اولین بار در این جشنواره به نمایش گذاشته شوند. البته اگر تعداد فیلم‌های شرکت‌کننده در این جشنواره افزایش پیدا کند، قطعاً فیلمسازان و علاقه‌مندان بیشتری را جذب خواهد کرد.   ]]> جشنواره دوازدهم Sun, 06 Jan 2019 08:35:34 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4157/بابک-حیدری-فیلم-های-مستند-باید-تدوین-کنیم طالبی: فیلم‌های سینماحقیقت باید نگرشی جهانی داشته باشند http://www.irandocfest.ir/fa/news/4147/طالبی-فیلم-های-سینماحقیقت-باید-نگرشی-جهانی-داشته-باشند به گزارش روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، طالبی که اثرش پس از جشنواره بین‌المللی «ایدفا»، در «سینماحقیقت» هم مورد استقبال قرار گرفت و به جشنواره فیلم «فجر» هم راه یافت، در گفتگویی اظهار کرد: اگر چه از لحاظ کیفیت برگزاری، جشنواره «ایدفا» و «سینماحقیقت» با یکدیگر تفاوت چندانی ندارند، اما به اعتقاد من «ایدفا» جشنواره‌ای است که بصورت آکادمیک برگزار می‌شود. این جشنواره شاکله‌ی گسترده‌تری دارد؛ شکل مهمانان آن متفاوت است و البته یکی از امتیازهای آن توجه به بازار فیلم است. این مستندساز ادامه داد: در فستیوال «ایدفا» بیش از 2 هزار مهمان ویژه دعوت می‌شوند که همگی نمایندگان شبکه‌های تلویزیونی، فستیوال‌های معتبر و شرکت‌های فیلم‌سازی هستند. با حضور این افراد قطعاً هر فیلمی که در این جشنواره راه پیدا کند به شکل بهتری عرضه می‌شود و نتایج بهتری برای آن به دست می‌آید. طالبی اظهار کرد: علیرغم تلاش و پیگیری‌های مسئولان برگزاری سینماحقیقت، بخش مارکت که مبحث مهمی در هر جشنواره است، در ایران بیشتر به شکل ورک‌شاپ برگزار می‌شود که من فکر می‌کنم کاربرد چندانی ندارد. ما حتی خریداران تلویزیونی داخلی هم نداریم که در این بخش جشنواره حضور پیدا کنند. وی درک تفاوت اهمیت آرای تماشاگران در دو جشنواره ایدفا و سینماحقیقت را منوط بر درک تفاوت در شیوه برگزاری آن‌ها دانست و توضیح داد: اگرچه در ایدفا هم مانند جشنواره سینماحقیقت همه سالن‌ها پُر هستند، اما آنجا بیش از 10 فیلم در هر بخش مسابقه نیست. در سینماحقیقت گاهی 20 فیلم در بخش مسابقه وجود دارد که این موضوع، جدول زمان‌بندی را دچار مشکل می‌کند. در ایدفا به دلیل آن که بلیت فروشی صورت می‌گیرد، تماشاگران با آگاهی قبلی دست به انتخاب می‌زنند. این نشان می‌دهد که آن‌ها با نگاهی از پیش تربیت شده به سینما می‌آیند. من قصد ندارم تماشاگر ایرانی را زیر سوال ببرم اما وقتی تماشای مستند در ایران رایگان است، هر کسی می‌تواند به تماشای فیلم بیاید. این مستندساز گفت: کسی که رایگان به تماشای فیلم می‌نشیند، خیلی راحت سالن سینما را ترک می‌کند، اما آن فردی که بابت فیلم هزینه کرده است تا انتهای یک فیلم را به تماشا می‌نشیند و برای تماشای فیلم کمی بیشتر پرس‌و‌جو می‌کند. در حقیقت تماشاگران در خارج از ایران باری به هر جهت وارد سالن سینما نمی‌شوند و این مسئله در تفاوت و اهمیت آراء تماشاگران اهمیت دارد. طالبی افزود: برخورد ما با فیلم مستند در ایران چه از سوی مخاطب، چه از سوی فیلمساز و چه از سوی برگزار‌کننده، اگرچه سر و شکلی حرفه‌ای دارد اما در بطن خود از یک  فضای صمیمیت و دوستی تغذیه می‌شود. امروزه جهان نگاهی اقتصادی به فیلم مستند دارد، اما در ایران ما هنوز به مستند به چشم کار دلی یا جهادی می‌نگریم. وی تاکید کرد: نه تنها مخاطب که نگرش داوران و علاقمندان مستند در ایران و خارج از ایران هم فرق می‌کند. من سوالی دارم که همواره از خود و دیگران می‌پرسم؛ این که چرا فیلم‌های مستندی که در داخل ایران موفق هستند و جایزه می‌گیرند، در عرصه بین‌المللی موفقیت چندانی به دست نمی‌آورند؟ کارگردان مستند«دلبند» ادامه داد: من معتقدم در جشنواره حقیقت فیلم‌هایی باید انتخاب و اکران شود که از یک نگرش جهانی برخوردار باشد. متاسفانه بیشتر فیلم‌های مستند ما فیلم‌هایی درون سرزمینی هستند. فیلم‌هایی که مسائل معاصر جهانی را با زبانی بومی به تصویر نمی‌کشند و کیفیت زبان جهانی را دارا نیستند. امروز مسائلی وجود دارد که برای مخاطب جهانی مهم است و آنها می‌خواهد تصویر تازه‌ای از ایران را تماشا کند. طالبی در انتها گفت: من معتقدم برای یک کارگردان تنها ساخت یک فیلم کافی نیست. ارتباط با یک تهیه‌کننده یا پخش‌کننده حرفه‌ای که بتواند مشاوره‌هایی را با شما در میان بگذارد بسیار اهمیت دارد. در میان گذاشتن مسائل فیلم «دلبند» از مرحله ایده تا اجرا با تهیه‌کننده فیلم، یکی از برگ‌های برنده این فیلم بود و در آینده قطعاً اتفاقات بهتری برای آن رخ می‌دهد. گفتنی است: مستند «دلبند» پس از نمایش در جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت و کسب جایزه ویژه شبکه مستند، در سی و هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر روی پرده خواهد رفت.   ]]> جشنواره دوازدهم Sat, 05 Jan 2019 08:05:42 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4147/طالبی-فیلم-های-سینماحقیقت-باید-نگرشی-جهانی-داشته-باشند فتح‌الله امیری: ترجیح می‌دهم جایزه مردمی بگیرم http://www.irandocfest.ir/fa/news/4146/فتح-الله-امیری-ترجیح-می-دهم-جایزه-مردمی-بگیرم به گزارش روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، فتح‌الله امیری که در دوازدهمین جشنواره سینماحقیقت موفق به دریافت جایزه تماشاگران برای مستند «در قلمرو افعی دم عنکبوتی» شد، معتقد است: جایزه آرای تماشاگران ایده خوبی بود و اجرای جالبی هم داشت؛ از این جهت که به کارگردان و میهمانانش کارت رای‌گیری اهدا نمی‌شد و به این شکل تا حد زیادی عدالت رعایت می‌شد. وی افزود: در ابتدا فکر می‌کردم سالن نمایش من کوچک‌تر از سالن نمایش دیگر فیلم‌ها است و فیلمسازی که سالن بزرگ‌تری دارد آرای بیشتری به دست می‌آورد، اما در ادامه متوجه شدم اندازه سالن در رای‌گیری تأثیری ندارد و ستاد اجرایی درصد رضایت تماشاگران را تخمین می‌زند. امیری با بیان این که شیوه سنجش رای تماشاگران که توسط انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند و نظارت خانه سینما مدیریت شد تا حد زیادی دقیق بود، تصریح کرد: فیلم من از سوی هیات داوران جشنواره سینماحقیقت حتی کاندید هم نشده بود، در حالی که جایزه پاندای سبز جشنواره وایلد اسکرین را دریافت کرده بود. اگر جایزه رای تماشاگران هم نبود مستندم به هیچ وجه دیده نمی‌شد. وی با تاکید بر این که ترجیح می‌دهد برای فیلمش از مردم جایزه بگیرد، ادامه داد: جایزه تماشاگران اتفاق خوشایندی است که از آن خرسندم و امیدوارم که هر سال ادامه داشته باشد. بهتر است کسانی که در این زمینه پیشنهاد یا انتقادی دارند، آن را مطرح کنند تا این ساز‌و‌کار دقیق‌تر شود. این مستندساز در پایان خاطرنشان کرد: امیدوارم فیلم‌های مردمی هم در جشنواره سینماحقیقت دیده شوند، چون تعداد داوران محدود است و ممکن است سلیقه‌ای متفاوت داشته باشند.   ]]> جشنواره دوازدهم Sat, 05 Jan 2019 08:03:50 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4146/فتح-الله-امیری-ترجیح-می-دهم-جایزه-مردمی-بگیرم فیلم‌های بخش مستند سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر معرفی شدند http://www.irandocfest.ir/fa/news/4145/فیلم-های-بخش-مستند-سی-هفتمین-جشنواره-فیلم-فجر-معرفی-شدند به گزارش پایگاه خبری تحلیلی "سینماتجربی"، هیات انتخاب بخش مستند متشکل از مرتضی رزاق کریمی، سلیم غفوری و آرش لاهوتی پس از بازبینی 45 فیلم مستند بلند متقاضی حضور در بخش مستند، 5 فیلم زیر را به ترتیب حروف الفبا برای حضور در جشنواره فیلم فجر برگزیدند. اسامی فیلم های منتخب عبارتند از: «بهارستان خانه‌ی ملت» به تهیه کنندگی و کارگردانی بابک بهداد، «تمام چیزهایی که جایشان خالی است» به تهیه کنندگی و کارگردانی زینب تبریزی، «خانه ای برای تو» به تهیه کنندگی مهدی شامحمدی و کارگردانی مهدی بخشی مقدم، «دلبند» به تهیه کنندگی الهه نوبخت و کارگردانی یاسر طالبی، «نت های مسی یک رویا» به تهیه کنندگی مرتضی شعبانی و کارگردانی رضا فرهمند. «بهارستان خانه‌ی ملت» از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی و به کارگردانی و تهیه کنندگی بابک بهداد روایتی از رویدادهای تاریخی- سیاسی میدان بهارستان تهران را به تصویر کشیده است. این فیلم موفق به دریافت تندیس هنر و تجربه از دوازدهمین جشنواره سینماحقیقت شد و در بخش های بهترین نویسنده گفتار متن یا گوینده، بهترین صدا، بهترین پژوهش نامزد دریافت جایزه بود. «تمام چیزهایی که جایشان خالی است» ساخته زینب تبریزی و از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، روایتگر زندگی دو زن به نام‌های مهناز و جمیله است که هر دو به سرطان پستان مبتلا بوده‌اند؛ یکی با وجود مبارزه‌ای طولانی از دنیا می‌رود و دیگری بعد از بهبودی کامل، به فعالیت‌های خیریه و آگاهی‌بخشی به بیماران مبتلا مشغول می‌شود. روایت این فیلم از زبان «مهناز» زن درگذشته، بیان می‌شود که در طول فیلم با «جمیله» شخصیت بهبودیافته آشنا می‌شود. این مستند جایزه ویژه هیأت داوران دوازدهمین جشنواره بین المللی سینماحقیقت را به خود اختصاص داد و در بخش های بهترین کارگردانی فیلم مستند بلند، بهترین صدا و بهترین تدوین کاندیدای دریافت تندیس بود. «خانه ای برای تو» به کارگردانی مهدی بخشی مقدم و تهیه کنندگی مهدی شامحمدی داستان داوود جوان 30 ساله‌ای اهل يکی از روستاهای اطراف گيلان است که کمتر از يک سال از ازدواجش می‌گذرد و در شغلش دچار ورشکستگی شده است. او متوجه می‌شود که به سرطان پيشرفته‌ای دچار شده و در اين شرايط برای زندگی‌اش تصميمات جديدی می‌گيرد... این مستند سه تندیس بهترین کارگردانی فیلم مستند بلند، بهترین فیلم و بهترین موسیقی را در جشنواره سینماحقیقت از آن خود کرد و علاوه بر این در بخش های بهترین صدا، بهترین تدوین و بهترین فیلمبرداری کاندیدای دریافت تندیس بود. «دلبند» هم که از تولیدات مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی است و یاسر طالبی آن را کارگردانی کرده و الهه نوبخت تهیه آن را برعهده داشته، قصه شيرين زندگی مادری تنها و مهربان است که در دامنه البرز مرکزی به همراه گاوهای خود روزگار می‌گذراند. این مستند در دوازدهمین جشنواره سینماحقیقت جایزه شبکه مستند را دریافت کرد. «نت های مسی یک رویا» به کارگردانی رضا فرهمند و تهیه کنندگی مرتضی شعبانی به زندگی چهار کودک فلسطینی در یرموک سوریه می‌پردازد که یکی از مهمترین اقامتگاه‌های فلسطینیان است. این مستند با نام پیشین «به رنگ واقعی» متقاضی حضور در دوازدهمین جشنواره سینماحقیقت بود اما به دلیل طولانی شدن فرآیند تولید و پس تولید، کارگردان این فیلم از حضور در فستیوال انصراف داد.   ]]> جشنواره دوازدهم Wed, 02 Jan 2019 06:12:29 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4145/فیلم-های-بخش-مستند-سی-هفتمین-جشنواره-فیلم-فجر-معرفی-شدند ده فیلم پرمخاطب سینماحقیقت معرفی شدند http://www.irandocfest.ir/fa/news/4144/ده-فیلم-پرمخاطب-سینماحقیقت-معرفی-شدند به گزارش پایگاه خبری تحلیلی "سینماتجربی"، دبیرخانه انجمن صنفی تهیه کنندگان سینمای مستند خانه سینما ده فیلم برتر دوازدهمین جشنواره سینما حقیقت بر اساس آرای تماشاگران به ترتیب زیر اعلام شد: 1- در قلمروی افعی دم عنکبوتی (فتح الله امیری) 2- مهین (محمدحسین حیدری) 3- خانه ای برای تو (مهدی بخشی مقدم) 4- تاریخ صدور (مجید عزیزی) 5- پرسپولیس شیکاگو (ارد عطارپور) 6- همایون (پیروز کلانتری) 7- اسرار دریاچه (ایمان ایثاریان) 8- آنجا که باد می وزد (مینا مشهدی مهدی) 9- اسک (مهدی زمانپور کیاسری) 10-اکسدوس (بهمن کیارستمی)   به علاوه فیلم‌های پرمخاطب جشنواره، مستقل از امتیازی که تماشاگران در نهایت به آن داده‌اند به ترتیب به شرح زیر است:   1- خانه ای برای تو (مهدی بخشی مقدم) 2- اسرار دریاچه (ایمان ایثاریان) 3- اکسدوس (بهمن کیارستمی) 4- آبی به رنگ آسمان (امیر رفیعی) 5- تمام چیزهایی که جایشان خالیست (زینب تبریزی) 6- پرتره خانم فرخزاد (ماهور میرشکاک) 7- میدان جوانان سابق (مینا اکبری) 8- دلبند (یاسر طالبی) 9- پرسپولیس شیکاگو(ارد عطارپور) 10-زمان (ماریا ماوتی)   گفتنی است در دوازدهمین جشنواره سینما حقیقت که آذر ماه 97 برگزار شد، انجمن صنفی تهیه کنندگان سینمای مستند با نظارت خانه سینما مسئولیت جمع آوری آرای تماشاگران جشنواره را برای بخش مسابقه ملی به عهده داشت. جایزه نقدی و تندیس جشنواره برای بهترین فیلم از نگاه تماشاگران به موسسه تصویر حیات وحش برای مستند «در قلمرو افعی دم عنکبوتی» ساخته فتح الله امیری رسید.   ]]> جشنواره دوازدهم Wed, 02 Jan 2019 05:32:36 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4144/ده-فیلم-پرمخاطب-سینماحقیقت-معرفی-شدند اورسولا: زبان هنری فیلم‌های ایرانی خیلی خاص است http://www.irandocfest.ir/fa/news/4143/اورسولا-زبان-هنری-فیلم-های-ایرانی-خیلی-خاص گفتگوی خبرنگار روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت با این مدیر سینمایی و مستندساز را بخوانید: * از جشنواره «کاسلر» آلمان بگویید تقریباً 10 سال است که این مسئولیت برنامه‌ریزی جشنواره کانسلر برعهده‌ من است. خودم هم مستند کوتاه می‌سازم. تمرکز کاسلر روی فیلم‌های تجربی و مستند است. البته باید بگویم که بخش داستانی هم داریم که سابقه‌ بیشتری در حدود 35 سال دارد؛ بخش تجربی هم به تازگی اضافه شده است. جشنواره در شهر کاسلر برگزار می‌شود ولی اداره‌ی مرکزی آن در برلین واقع است. ما در بیشتر مواقع سال در برلین هستیم ولی در روزهای نزدیک به جشنواره برای دیدن و انتخاب فیلم‌ها به کاسلر می‌رویم. جشنواره‌ کاسلر بستری برای تعامل بین فرهیخگان دانشگاهی و مردم عادی شده است و باعث شده که این دو گروه به هم نزدیک شوند و فکر مشترک پیدا کنند. در آلمان جشنواره‌ی دیگری به نام جشنواره‌ فیلم برلین نیز برگزار می‌شود که بزرگتر و قدیمی‌تر است. فیلم داستانی به ندرت در کاسلر نشان داده می‌شود و تمرکز بیشتر بر سینمای مستند و تجربی است. همچنین بخشی به نام انیمیشن و هنرهای تصویری نیز داریم. * تا به حال در جشنواره‌ کاسلر، فیلم از ایران هم شرکت داشته است؟ در چند سال گذشته فیلم‌هایی از ایران داشتیم که بیشتر فیلم‌های تجربی بودند. البته فکر می‌کنم فیلم داستانی هم از ایران شرکت کرده بود. به نظرم زبان هنری فیلم‌های ایرانی خیلی خاص است و زاویه‌ هنری ویژه‌ای دارند. این فیلم‌ها در تصمیم من برای حضور در ایران تاثیرگذار بود. * از حضور در ايران با توجه به فيلم‌هايی كه از آن ديده‌ايد و سابقه‌ای كه در ذهن‌تان وجود دارد، چه حسی داريد؟ به نظرم ایران و آلمان رابطه‌ خاصی دارند و این یک شانس بزرگ برای من بود که این ارتباط را از نزدیک لمس کنم و با مردم ایران حرف بزنم و تعامل داشته باشم. قبلا درباره‌ جشنواره سینماحقیقت از یکی از همکارانم در کاسلر شنیده بودم. امسال به ایران آمدم تا خودم از نزدیک ببینم. مردم ایران بسیار مهربان، خوش برخورد، گرم و صمیمی هستند. در این جشنواره همه‌چیز خیلی روی نظم و ترتیب است. همچنین برنامه‌ی خوبی برای ما جهت گردش در شهر تهران تدارک دیدند که فوق‌العاده بود. حتماً باز هم به ایران می‌آیم. خیلی دوست دارم مکان‌های دیگر را هم ببینم و با فرهنگ ایرانی آشنا شوم. من فقط برای جشنواره نیامدم. تا جایی که امکانش باشد می‌خواهم از فرهنگ ایرانی یاد بگیرم. این فرهنگ برایم جالب است.   * از نظر شما یک مستند خوب چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد؟ خودتان چه مستندهايی را برای جشنواره‌تان می‌پسندید؟ یک مستند خوب باید حرف خاصی را بیان کند که از خلال آن بتوانیم چیزهایی را درباره‌ کشورهای دیگر یاد بگیریم. فیلم مستند خوب از نگاه من باید یک فیلم شخصی باشد. فیلمی که از لحاظ اجتماعی یا شاید از لحاظ سیاسی مهم باشد. خود کارگردان باید با همه وجود موضوع را حس کرده باشد. موضوع برایش بیگانه نباشد و خودش هم با آن موضوع زندگی کرده و بزرگ شده باشد. مستندساز نباید صرفا یک دوربین بردارد و فیلمبرداری کند. مستند خوب باید قسمت‌هایی از زندگی ما را به ما نشان دهد که در هر جایی پیدا نمی‌شود. باید چیز خاصی در محتوا، نحوه‌ بیان و موضوع باشد. * نقطه‌ قوت جشنواره‌ سینماحقیقت از نظر شما چیست؟ در این جشنواره می‌توان چیزهایی یاد گرفت و مردم دیگر کشورها را دید. این جشنواره ذهن را نسبت به مسائل در کشورهای دیگر باز می‌کند و باعث می‌شود چیزی غیر از حرف رسانه‌ها و روزنامه‌ها یاد بگیریم. سانسور کمتری هم دارد. این جشنواره از توقعات اولیه‌ من خیلی فراتر رفت. همین که مردم می‌آیند و فیلم‌ها را می‌بینند، یک ارتباط هنری شکل می‌گیرد و این باعث شناساندن یک کشور می‌شود. ما خارجی‌ها هم فیلم‌ها را می‌بینیم و ایران می‌شناسیم. من جشنواره‌های آنلاین را خیلی دوست ندارم. جشنواره‌های سنتی را که همه می‌آیند، دست هم را می‌فشارند و یکدیگر را می‌بینند را ترجیح می‌دهم. جشنواره‌ آنلاین خیلی خشک و بی‌روح است و ما متوجه چیز خاصی نمی‌شویم. * از فیلم‌های مستند خودتان بگویید؟ بیشتر روی چه موضوعاتی کار می‌کنید؟ طی این سال‌ها 14‌، 15 فیلم کوتاه ساخته‌ام که در اینترنت قرار دارد. بیشتر فیلم‌هایم در کاسلر نمایش داده شده است. در سال 2016 یکی از دانشگاه‌های چین از ما دعوت کرد و چند فیلم‌ کوتاهم را در آن جا نشان دادم. موضوعات سیاسی و اجتماعی بیشتر مورد توجه من است. همچنین موضوعاتی که درباره‌ نقش زنان و مردان در زندگی است، برایم جذابند؛ موضوعاتی درباره‌ حقوق و نقش زنان در زندگی و این که نقش زن در خانواده در طول زمان و در دهه‌های مختلف چه فرق‌هایی کرده است.   ]]> جشنواره دوازدهم Mon, 31 Dec 2018 09:52:48 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4143/اورسولا-زبان-هنری-فیلم-های-ایرانی-خیلی-خاص مدیرکل روابط عمومی «ایمیدرو»: همکاری با سینماحقیقت تجربه‌ای نادر بود http://www.irandocfest.ir/fa/news/4142/مدیرکل-روابط-عمومی-ایمیدرو-همکاری-سینماحقیقت-تجربه-ای-نادر به گزارش روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، حسین منصوری در گفتگویی اظهار کرد: فعالیت‌های حوزه معدن بخش مهمی از صنعت و اقتصاد کشور را به خود اختصاص داده است که متاسفانه مردم، مسئولین و حتی خود کارگران معدنی از پتانسیل‌های آن آگاه نبودند. از سویی هنرمندان و اهالی فرهنگ هم رغبتی برای پرداختن به موضوع صنایع معدنی در قالب اثری هنری از خود نشان نمی‌دادند. مدیرکل روابط عمومی ایمیدرو خاطرنشان کرد: از زمان حضور آقای کرباسیان در «ایمیدرو» که به پتانسیل‌های هنر آگاهی دارند، ما برنامه‎ریزی‌هایی انجام دادیم تا بتوانیم جامعه هنری را به بخش معدن وصل کنیم و البته اعتقاد داشتیم که این اتفاق بسیار دیر انجام گرفته است. منصوری به جشنواره عکس معدن و دیگر برنامه‌های هنری در این حوزه اشاره کرد و گفت: ما در طول سال‌های متمادی همواره برنامه‌ای مبنی بر اکران فیلم مستند در حوزه معدن و یا برگزاری جشنواره‌ای با این ماهیت داشتیم، اما بعد از جلساتی که با دوستانمان در سینماحقیقت برگزار کردیم به این نتیجه رسیدیم که بهتر است در جشنواره‌ای که ویژگی بین‌المللی دارد، بخشی را به معدن و صنایع معدنی ایران اختصاص دهیم. وی عدم حضور بسیاری از مدیران دولتی حوزه‌ی معدن در روزهای جشنواره را یک نقطه ضعف دانست و توضیح داد: البته دستاوردهای مثبت این جشنواره برای حوزه معدن بیشتر بود. ما توانستیم به این واسطه آرشیو بسیار خوبی از فیلم‌های مرتبط با معدن و صنایع معدنی را جمع‌آوری کنیم. از سویی طبق توافقی که انجام شد ما بازدید سالانه‌ی مستندسازان از معادن کشور را هم در دستور کار خود قرار دادیم. مدیر روابط عمومی ایمیدرو گفت: نکته بعدی برنامه‌هایی است که ما برای اکران این فیلم‌ها در نظر داریم. ما در روزهای جشنواره به این نتیجه رسیدیم که اکران فیلم‌ها در سالن‌های چارسو و در مدت زمان مشخص کافی نیست. به همین منظور برای معرفی پتانسیل‌های این بخش تصمیم گرفتیم مذاکراتی را با برخی شبکه‌های تلویزیونی انجام دهیم تا این فیلم‌ها در طول سال در این شبکه‌ها پخش شوند. منصوری افزود: برنامه دیگری که ما در نظر داریم آن است که بتوانیم فیلم‌های این بخش را با حضور کارگردان‌های هر فیلم در سالن‌های مخصوصی برای صاحبان، مدیران و کارکنان معادن اکران کنیم تا خود این افراد هم بتوانند از نمایش این فیلم‌ها بهره ببرند. وی در پایان تاکید کرد: ما امیدواریم ضمن آشنا کردن فیلمسازان با پتانسیل‌های این بخش، تغییر ذهنیت آن‌ها به ساخت فیلم‌های ماندگار و حمایت مالی از مستندسازان، گامی در جهت تولید فیلم برداریم؛ فیلم‌هایی که اتفاقاً بر خلاف فیلم‌های تبلیغاتی در این حوزه که با هدف‌های کوتاه مدت تولید می‌شوند، هزینه‌های کمتری هم دارند. البته ما با حمایت فیلم‌سازان قصد داریم آن‌ها را به ساخت فیلم‌های جدیدتر در این حوزه ترغیب کنیم، چرا که بیشتر فیلم‌های موجود آثاری هستند که در سال‌های گذشته ساخته شده و بیشتر فیلم‌هایی آرشیوی هستند.   ]]> جشنواره دوازدهم Mon, 31 Dec 2018 08:27:17 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4142/مدیرکل-روابط-عمومی-ایمیدرو-همکاری-سینماحقیقت-تجربه-ای-نادر پروازه: «گالین» درباره‌ی اضطراب و تنهایی انسان است http://www.irandocfest.ir/fa/news/4141/پروازه-گالین-درباره-ی-اضطراب-تنهایی-انسان به گزارش روابط عمومی جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، عزت‌الله پروازه کارگردان فیلم «گالین» در گفتگویی اظهار کرد: ما به شکل معمول به دنبال سوژه‌های جذاب هستیم؛ مثلاً به شخصیت‌هایی می‌پردازیم که کاریزماتیک هستند یا نکته‌ای در آن‌ها هست که شما را به خودش جذب می‌کند. ممکن است شکل ظاهری یا ویژگی‌های شخصیت شما را جذب کند، اما نکته‌ای که اهمیت دارد آن نوع ارتباط اولیه است که میان شما و سوژه‌تان رقم می‌خورد. وی درباره چرایی انتخاب این سوژه برای شکل دادن به اثرش ادامه داد: وقتی فهمیدم زنی به اسم عصمت بقایی وجود دارد که از قضا اولین زن کارگر بازنشسته ایران است، این نکته برایم بسیار عجیب بود که این آدم، چرا در یک روستای متروکه زندگی می‌کند؟ فضایی که به نوعی خالی از سکنه است و کمترین امکانات برای یک زندگی را ندارد. این نگاه اولیه‌ای بود که مرا جذب چنین سوژه‌ای کرد و در ادامه یک کنجکاوی به همراه داشت. این مستندساز افزود: این زن در دل روستایی زندگی می‌کند که خالی از سکنه است. در آن جا معدن غنی سرب و نقره وجود دارد و او حاضر نشده برخلاف دیگر اهالی، روستا را ترک کند. او هنوز از چراغ نفتی استفاده می‌کند. این شرایط شاید خواسته خودش باشد اما کاملا شرایط ابتدایی است. این‌ها نکاتی بود که موجب می‌شد من به سوژه نزدیک شوم. پروازه درباره‌ی دیگر عناصر فیلم خود توضیح داد: من روی عناصر محیط نیز بسیار تاکید دارم، مثلا خانم بقایی عروسکی به اسم «ماشاالله» داشت که شب‌ها با این عروسک درد دل می‌کرد و در بقل خود او را می‌خواباند و البته نشانه‌هایی دیگر مانند آویزان‌کردن استخوان از در خانه. همه این تصاویر در محیط نشان‌دهنده یک نوع تضاد است. این شرایط زیستی و حضور خانم بقایی در کنار معدن خودش بسیار جذاب است، معدنی که می‌تواند شهری را نجات بدهد اما حالا می‌بینیم که آن شهر خالی از سکنه است. خوب برای من این سوال‌ها پیش آمد که چرا این آدم‌ها رفته‌اند و چرا این زن دارد در این روستا زندگی می‌کند؟ وی ادامه داد: من نمی‌خواستم یک پرتره از این زن بسازم. قصد داشتم جور دیگری قصه‌ام را روایت کنم تا تکراری نباشد. بنابراین در وهله نخست ساختار فیلم خود را بر اساس داده‌‎های محیط رقم زدم و در ادامه چند داستان را به شکل موازی کنار هم پیش بردم. پروازه در انتها گفت: ساختار فیلم خود را ساختاری مینیمال می‌بینم. یک چالش برای پیرزن در نظر داشتم و آن هم تنهایی او بود. تنهایی که به عقیده من تنهایی انسان است. فیلم در نهایت جبر و اختیار، اضطراب و تنهایی انسان را نمایان می‌کند.   ]]> جشنواره دوازدهم Sun, 30 Dec 2018 07:55:53 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4141/پروازه-گالین-درباره-ی-اضطراب-تنهایی-انسان وطن‌دوست: خط داستانی لازمه‌ی سینمای مستند امروز است http://www.irandocfest.ir/fa/news/4140/وطن-دوست-خط-داستانی-لازمه-ی-سینمای-مستند-امروز وی در گفتگو با روابط عمومی جشنواره بین‌‌المللی سینماحقیقت، پیرامون ساخت مستند «لِسِک» اظهار کرد: شخصیت‌هایی که سوژه ‌اصلی این مستند هستند را از سالیان دور می‌شناسم. آن‌ها در روستای سمسکنده، در نزدیکی شهر ساری زندگی می‌کنند و از آشنایان ما هستند. «رقیه» و «یحیی» وقتی 16 و 18 ساله بودند ازدواج می‌کنند و یک سال بعد شرایطی پیش می‌آید که رقیه ده سال به تنهایی زندگی می‌کند و در انتظار یحیی می‌ماند. «لِسِک» به معنای حلزون، در واقع واگویه‌های رقیه ‌است که بصورت گفتارمتن بیان می‌شود، به همراه تصاویری از زندگی آن‌ها که در زمان حال جریان دارد. وطن‌دوست درباره‌ی ساختار «لِسِک» هم گفت: ما ساختار فیلم را از قبل طراحی کردیم و براساس یک طرح اولیه جلو رفتیم و در زمان فیلمبرداری قدم به قدم طرح کامل‌تر شد. این به ‌این معنا نیست که ما چیزی غیر از واقعیت به فیلم اضافه کرده باشیم یا از شخصیت‌ها خواسته باشیم که برای ما بازی کنند. در واقع ما خط اصلی داستان را بر اساس گذشته آنها در مرحله پژوهش طراحی کردیم و شخصیت‌ها را بدون آن که بدانند، همانطوری که خواستیم در موقعیت قرار دادیم و آنها زندگی خود را کردند. طراحی قبل از ساخت فیلم مستند کمک می‌کند تا ساختار دراماتیک اثر درست باشد و برای مخاطب تعلیق‌ و کشش ایجاد کند. در مستند «لوتوس» هم که سال پیش در جشنواره حضور داشت همین ساختار تعلیقی تا آخر فیلم، مخاطب را با خود همراه می‌کرد. این مستندساز با اشاره به اهمیت درام در سینمای مستند تاکید کرد: در سینمای مستند یک مدل ساختاری وجود ندارد. ساختارهای متنوعی وجود دارد که می‌توان بر اساس آن یک اثر مستند را خلق کرد. در سال‌های اخیر مخاطب به مستندهای داستانی علاقه نشان داده و همین باعث شده تا فیلم‌های مستند به ‌این سمت پیش بروند. وقتی خط داستانی در مستند وجود داشته باشد مخاطب آن را با دل و جانش می‌بیند و لذت می‌برد و با شخصیت همراه می‌شود و در نهایت تحت‌تأثیر قرار می‌گیرد. وی یادآور شد: یکی از مشکلات امروز ما این است که متاسفانه بین تصاویر مستند و سینمای مستند تفاوتی قائل نمی‌شویم. سینمای مستند زبان خاص خودش را دارد، خلاقه است، ایده دارد و از قبل برای ساخت یک اثر مستند ‌‌فکر شده است. همچنین فیلم برای مخاطب تعلیق و کنش ایجاد می‌کند؛ اما تصاویر مستند بیشتر مبتنی بر رویداد و یا گفتگو با نماهای ساده و تکراری است که می‌تواند حوصله مخاطب را سر ببرد. به نظر من این نوع فیلم‌ها به سینمای مستند آسیب می‌زند و سطح آن را در حد گزارش‌های خبری پایین می‌آورد. برای همین من در همه‌ی آثارم سعی کرده‌ام زاویه نگاه خودم را داشته باشم و نگاه خلاقانه‌ای به ‌آن اضافه کنم. وطن‌دوست در ادامه افزود: به نظرم یکی از مشکلات فیلم‌های ما برای پخش جهانی نداشتن ساختار محکم است، اما فیلمی‌ که ساختار درست و خط روایی جذاب داشته باشد در تمام جشنواره‌ها و همینطور برای فروش مورد استقبال قرار می‌گیرد، چون زبان مشترکی بین همه پیدا می‌کند و می‌تواند هر کسی را با خود همراه کند. این فیلمساز در زمینه‌ی علاقه به ساخت مستندهای کوتاه تصریح کرد: من سال 86 فیلم سینمایی «وقتی لیموها زرد شدند» و بعد آن مستند تجربی بلند «ننا» را ساختم. در واقع من از دنیای سینمای بلند به سینمای مستند کوتاه برگشتم، چرا که به عرصه‌ی پخش بزرگتر، متفاوت‌تر و جذاب‌تری فکر می‌کردم. در جهان امروز مردم ارتباط بیشتری با فیلم‌های کوتاه برقرار می‌کنند. من اعتقاد دارم که دنیای امروز، دنیای حرف‌های طولانی نیست، دوره‌ی سرعت و خلاقیت است. دنیای مینیمالیسم است. اگر دقت کرده باشید مردم هم دوست دارند تا در خلاصه‌ترین صورت ممکن از موضوعی باخبر شوند. به همین دلیل سعی می‌کنم فیلم‌هایی که می‌سازم بلند نباشد. البته زمان مستند بستگی زیادی به خود سوژه دارد، اما به شخصه سوژه‌ای را انتخاب می‌کنم که ساختار آن را طوری طراحی ‌شود تا مدت زمان زیادی نداشته باشد و طولانی نشود. در واقع هم سوژه و هم مدت زمان فیلمی که قرار است آن را بسازم برای من به هم گره خورده‌اند و این دلیلی بر این نیست که مدت زمان فیلمبرداری ما هم کوتاه باشد. اصولا زمان تولید فیلم‌هایم بخاطر نوع روایت‌هایم طولانی است و نیاز به گذر زمان و فصل دارد. وطن‌دوست با اشاره به مشکل اکران مستندهای کوتاه یادآور شد: در حال حاضر فیلم‌های مستند بلند در گروه هنر و تجربه ‌اکران می‌شوند و آثار کوتاه با هم تلفیق شده و در قالب یک مجموعه فیلم به ‌اکران در‌می‌آیند. من هم برای اینکه بتوانم اکران خوبی داشته باشم تصمیم گرفتم سه فیلمم را در قالب یک فیلم اکران کنم. در واقع من یک سه‌گانه‌ای در ذهن دارم که تا امروز دو فیلم از آن را ساخته‌ام. اولی «لوتوس» بود و دومی هم «لِسِک» و در فکر ساخت فیلم سوم هم ‌هستم. این سه‌گانه در رابطه با سه زن است. در «لوتوس» شخصیت اصلی یک مادر است. در «لِسِک» همسر و در مستند سوم هم می‌خواهم شخصیت داستانم دختر باشد. بعد هم این سه‌گانه را در قالب یک فیلم  ‌اکران خواهم کرد تا بتواند مخاطب را با خود همراه کند. وی در پایان، پیرامون دلیل انتخاب نام «لِسِک» یا حلزون گفت: در بخشی از فیلم رقیه می‌گوید زمانی که خیلی ناامید بوده و زیر درخت انجیری که با یحیی کاشته، دراز کشیده بوده، حلزونی را می‌بیند که به سختی از برگی به برگ دیگر می‌رود، اما حلزون با صبر و آرامش این کار را انجام می‌دهد تا به مقصود برسد. همین صبر و بردباری حلزون برای رقیه حاوی پیامی ‌است که به ‌او می‌گوید ایمان داشته باش و صبر کن. صبر کن و امیدوار باش که پایان شب سیه سپید است و بالاخره به نتیجه خواهی رسید. همین حرکت آرام حلزون که با صبر او را به مقصود می‌رساند، وجه تشابه با رقیه ‌است که ده سال یعنی از ۱۷ تا ۲۷ سالگی صبر کرد تا به مقصود برسد.     ]]> جشنواره دوازدهم Sat, 29 Dec 2018 08:53:36 GMT http://www.irandocfest.ir/fa/news/4140/وطن-دوست-خط-داستانی-لازمه-ی-سینمای-مستند-امروز