سینما حقیقت 6 بهمن 1393 ساعت 15:16 http://www.irandocfest.ir/fa/interview/882/تحقق-رویای-بزرگ-مرد-شیرازی-سینماحقیقت -------------------------------------------------- عنوان : تحقق رویای بزرگ مرد شیرازی در سینماحقیقت! -------------------------------------------------- متن : الهام نداف: مستند بلند من می خوام شاه بشم از تولیدات جدید مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به کارگردانی مهدی گنجی، هفته اول آذرماه 93 در بخش مسابقه فیلم های اول مستند بلند جشنواره معتبر ایدفا هلند به نمایش درمی آید و پس از آن در هشتمین دوره جشنواره بین المللی سینماحقیقت روی پرده می رود که طی روزهای 9 تا 16 آذرماه در تهران برپا خواهد شد. این مستند زندگی مردی شیرازی را روایت می کند که در پی تحقق رویای بزرگی است... مهدی گنجی در خصوص آشنایی خود با این سوژه می گوید: مدت زیادی روی سوژه هایی کار کردم که جزئی از مردم عادی هستند اما با روحیه و منشی که دارند می توانند برای همه آدم ها الهام بخش باشند. آن ها با انرژی زندگی می کنند و خلاق و کارآفرین هستند. سه سال پیش خانم سحر رضوی (تهیه کننده) با همکاری یک گروه تحقیقاتی از بین همین سوژه ها شخصیت فیلم من می خوام شاه بشم را به من معرفی کرد. وی ادامه می دهد: درباره شخصیت به تصویر درآمده در این فیلم گزارش های متعددی در شبکه های تلویزیونی ایران و جهان پخش شده است. هدف من این بود که به زندگی شخصی عباس برزگر شخصیت اصلی فیلم من می خوام شاه بشم نزدیک تر بشوم و ببینم شخصیت و روابط او چه پیچیدگی هایی دارد. من سال هاست که به روش فیلمسازی تک نفره کار می کنم. در این نوع از فیلمسازی مستند سازان کوله پشتی وسایلشان را جمع می کنند و به تنهایی به دل موضوع مورد نظرشان می زنند. این مستندساز سختی های این روش فیلمسازی را اینگونه توضیح می دهد: من سال ها روی این روش از مستندسازی تحقیق نظری و عملی انجام داده ام و می دانم که مناسب خیلی از موضوعات نیست. با این مدل فیلمسازی می توان به شخصیت مورد نظر نزدیک تر شد و اعتماد او را بیشتر جلب کرد. البته با این روش کارگردان به تنهایی بیشتر وظایف را بر عهده می گیرد تا بتواند به لایه های شخصی سوژه، با یک اعتماد دوطرفه نزدیک شود. ضمناً نباید فراموش کرد که این روش فیلمسازی در کنار محسناتی که دارد، ضعف ها و دردسرهایی هم دارد که بعضی وقت ها کار را خراب می کند، چون در واقع سینما یک کار جمعی است. گنجی حدود سه سال درگیر این فیلم بوده است. عباس برزگر شخصیت اصلی مستند من می خوام شاه بشم در یکی از روستاهای اطراف شیراز زندگی می کند. او آدم رویا پرداز، پُرتلاش و باهوشی است که برای رسیدن به ایده هایش بسیار زحمت کشیده است. برزگر زندگی اش را از صفر شروع کرده است. او نان خشک می فروخته اما توانسته در کنار خانواده اش، از موقعیت ها به بهترین نحو ممکن استفاده کند. با آنکه سواد آنچنانی ندارد اما می داند چه کار کند و چگونه خودش را معرفی کند تا بهترین سود را ببرد. این مستندساز خاطرنشان می کند: بعد از اینکه او را از ماجرای ساخت فیلم باخبر کردم، استقبال کرد. او اهمیت رسانه و تبلیغات را به خوبی می داند و می تواند برند و توانایی خودش را جلوی دوربین عرضه کند. به همین خاطر نهایت همکاری را داشت و این یکی از شانس های من بود. گنجی با تاکید بر سخت ترین موقعیت های کارش که مربوط به نوع فیلمسازی تک نفره بوده، بیان می کند: درست است که میزان نزدیک شدن به سوژه مؤثر است اما وقت هایی هم هست که آدم کم می آورد و نمی داند که مثلاً فلان موقعیت را چگونه باید کار کند. البته معمولا یک دستیار همراه خودم دارم و ناگفته نماند که بخش اعظمی از کارهای یک گروه فیلمسازی را دستیار من به تنهایی انجام می دهد. برخلاف زمان فیلمبرداری که من تنها هستم، در مراحل پس از تولید سعی می کنم از راهنمایی ها و مشاوره های بقیه دوستان و فیلمسازان استفاده کنم تا اگر اشتباهی اتفاق افتاد، آن را جبران کنم. قطعاً بدون کمک اسماعیل منصف به عنوان تدوین گر و حسن مهدوی و رضا گدازگر، فیلم به اینجا نمی رسید. به گفته این کارگردان صحنه ای در این مستند وجود ندارد که بازسازی شده باشد. او سعی کرده طوری داستان را پیش ببرد که بیننده در تمام مراحل با سوژه همراه شود و احساس کند زندگی واقعی در جریان است و تلاش کرده تا کارگردانی، تدوین، صداگذاری، موسیقی و... هیچ کدام دیده و شنیده نشوند. او می گوید: معمولا در مستند هایم موقعیت ایجاد می کنم، فیلمنامه ام بر اساس مشاهدهٔ زندگی شخصیت فیلم نوشته می شود و تصاویر را با توجه به حس صحنه و درامی که در آن وجود دارد، می گیرم. شاید سخت ترین کار این باشد که آدم دوربینش را یک جایی قرار بدهد و طوری تصویربرداری کند که بیننده متوجه نشود دوربینی وجود دارد! گنجی با اشاره به تحقق یکی از آرزو هایش که حضور من می خوام شاه بشم در جشنواره فیلم ایدفا بود، توضیح می دهد: این جشنواره یک کلاس آموزشی درست و حسابی است. شما در آن با مجموعه ای از فیلم ها و فیلمسازان حرفه ای و طراز اول دنیا روبرو هستید و پخش کنندگان و تهیه کنندگان معروف شبکه های تلویزیونی هم در این گردهمایی بزرگ حضور دارند. از قبل برای حضور این فیلم در جشنواره ایدفا برنامه ریزی کرده بودم و دوست داشتم اولین نمایش جهانی من می خوام شاه بشم در ایدفا باشد. امیدوارم این فیلم نماینده خوبی برای سینمای مستند ایران باشد. او در پایان پیرامون اهمیت نمایش فیلمش در جشنواره سینماحقیقت هم می گوید: تا جایی که اسامی و عناوین فیلم ها و فیلمسازان را دیده ام و با دوستان و همکارانم در این زمینه صحبت کردم، دورنمای جشنواره امسال بسیار خوب جلوه می کند. مرور آثار فیلمسازان بر تر جهان در این دوره کمک می کند تا با جشنواره خوبی روبرو باشیم و امیدوارم بار آموزشی جشنواره هم خوب باشد.