۰
شنبه ۲۴ آذر ۱۳۹۷ ساعت ۱۵:۴۸
محمود شالویی:

سینمای مستند در تبلیغات خاموش است

محمود شالویی مدیر کل وزارت فرهنگ و ارشاد مازندران گفت: سینمای مستند در تمام شهرستان‌ها را باید سینمای خاموش نامگذای کرد؛ چرا که به لحاظ تبلیغات بی سر و صدا و آرام و از نظر کاری پررونق هستند.
سینمای مستند در تبلیغات خاموش است
به گزارش روابط عمومی دوازدهمین جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت، محمود شالویی، مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان مازندران درباره دوره دوازدهم جشنواره سینماحقیقت گفت: مردمی ترین نوع هنر در عرصه سینما، سینمای مستند است، چرا که مستند یک ارتباط واقعی با زندگی مردم و جهان دارد.
وی با اشاره به فعالیت‌های مستمر فیلمسازان در عرصه سینمای مستند استان مازندران بیان کرد: استان مازندران از دیرباز به دلیل این که فیلمسازان بزرگ و مهمی را در داخل استان تربیت و پرورش داده،به عنوان بزرگترین استان‌ها در ترویج فرهنگ و هنر شناخته شده است.
شالویی در ادامه گفت: یکی از مهمترین جشنواره‌های مستند که تاکنون 9 دوره از آن برگزار شده و به زودی دهمین دوره آن هم برگزار خواهد شد، جشنواره مستند وارش است. این جشنواره توانست از مستندسازان جهانی هم برای حضور دعوت کند.
شالویی درباره کمبود تبلیغات برای شناخت جشنواره سینماحقیقت عنوان کرد: سینمای مستند در تمام شهرستان‌ها را باید سینمای خاموش نامگذای کرد؛ چرا که به لحاظ تبلیغات بی سر و صدا و آرام و از نظر کاری پررونق هستند و علاقه‌مندان بسیاری دارند.
وی افزود: کسانی که می‌خواهند فیلمسازی را تجربه کنند بهتر است شروعش با سینمای مستند باشد. به هرحال در حوزه‌های شهری و روستایی سینمای مستند می‌تواند ارتباط خوبی با مردم بومی و عام برقرار کند.
مدیر کل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران درباره حمایت فیلمسازان جوان از استان‌ها گفت: باید جشنواره‌های سینمای مستند و وارش اعتبارات بین‌المللی دریافت کنند چرا که پروژه‌های مستند با سرمایه‌های استانی امکان بروز و ظهور ندارند.
وی درباره فعالیت هایی پیش رو بیان کرد: مستندی مرتبط به نیما یوشیج را داریم که قرار است در ابعاد جهانی کار شود و به همین خاطر ارتباط استانی جوابگوی یک فیلم مستند نیست و نیاز به حمایت ویژه‌تری دارد. 
شالویی در پایان درباره این دوره از جشنواره سینماحقیقت گفت: نسبت به سال‌های گذشته این جشنواره پیشرفت خوبی کرده‌ است و تا زمانی که جشنواره‌ها پیش می‌روند، با یک بالندگی روبرو هستیم. مخاطب ایرانی وقتی هنری را می‌شناسد و از آن ارتباط می‌گیرد، به سوی آن کشیده می‌شود. هنر هنوز در ایران ویترین است و باید از این ویترین خارج شود. به نسبت مخاطب جهانی هنوز هنر در ایران جایگاه خود را پیدا نکرده‌است. اگر مخاطب بدون هیچ ارتباط خاص در مکانی حضور پیدا کند آن وقت آن هنر عام شده است.
کد مطلب: 4042
نام شما

آدرس ايميل شما
نظر شما *